Metodę tę stosuje się także do określania Corynebact. sepedonicum, Corynebact. insi-diosum, Corynebact. flaccumfaciens i innych. Metodykę opisano na przykładzie bakteryjnego raka pomidorów (Corynebact. michiganense). Z punktu widzenia ogólnych zasad może być ona jednak zastosowana i do innych roślin. Analizę tą. metodą można przeprowadzić na preparatach zasuszonych, świeżych lub zakonserwowanych (w formalinie). W żadnym wypadku nie należ)1 analizować materiału zgniłego, możemy bowiem otrzymać wówczas niewłaściwe wyniki wskutek silnego rozwoju mikroflory towarzyszącej. Wszystkie badane łodygi tniemy na krótkie odcinki, długości 5-7 cm, dokładnie oglądamy powierzchnię przecięcia, po czym zwracamy uwagę na pociemnienie wiązek (tkanek) przewodzących. Komórki z takimi plamami przecinamy ostrym skalpelem wzdłuż, w miejscach pociemniałych. Jeżeli ciemne smugi biegną wzdłuż łodygi , to już po tych oznakach można uznać badany materiał za porażony przez bakteryjnego raka pomidorów. Jednak sam tylko wygląd zewnętrzny jest niedostateczną podstawą do bardziej dokładnego okre-. ślenia sprawcy.

aranżacja wnętrz invest komfort zdjęcia ślubne Cechy patogeniczne bakterii i nie tylko.